ಬೆಡಗು

ರಾಷ್ಟರತ್ನ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ

2011-09-16T06:09:00.000-07:00

ರಾಷ್ಟರತ್ನ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯನವರು ನಾಡು ಕಂಡ ಅಮೂಲ್ಯ ರಾಜಕಾರಿಣಿ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಆಡಳಿತಗಾರ,ಮುತ್ಸದ್ದಿ,ಸಂಸ್ಕ್ಕ್ರತಿಯ ಹರಿಕಾರ,ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣದ ರೂವಾರಿ.ವಿಧಾನ ಸೌಧದ ನಿರ್ಮಾತೃ.ಅವರ ಏಳೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಪ್ರತಿಮೆ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಗೋಪುರ ರಾಮನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.ಅವರ ಪೂರ್ಣ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ

2010-10-12T23:23:00.000-07:00

ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ ಕವನವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯದ ವಿವಿಧ ಮುಖಗಳ ಚಿತ್ರಾವಳಿಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆ.ಶಬ್ದ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯಚಿತ್ರಗಳ ಸಂಗಮ ಇಲ್ಲಿದೆ.ಅನುಭವದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೌಶಲವನ್ನು ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಕವಿಮನಸ್ಸಿಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಬಲ್ಲ ಸಹೃದಯರು ಇಲ್ಲಿ ಅನುಸಂಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಯಾರಯ್ಯ ನೀನು ದಾರಿಲಿ ಹೋಗುವವ!
ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ

ನನ್ನೂರ ಕೆರೆಯು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವುದು
ತೆಂಗಿನ ಸಾಲು ತೇಪಾಡುವುದು:
ಕಣಿವೆಯ ದಾರಿಯ ಕಿರುದಾರಿಯ ಹಿಡಿದು
ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ.

ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಕೋಟೆ ದುಪ್ಪಟಿ ಸುತ್ತಿದೆ ಮೋಡ
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದೆ ಕೂಟಗಲ್ಲು
ಕಣ್ವೆಯ ಕಣ್ಣಿನ ಮಿಂಚಿನೆಳೆಯ ಹಿಡಿದು
ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ

ಅಗೆದರೆ ಕಾರಂಜಿ ನೆಲವೆಲ್ಲ ಅಪರಂಜಿ
ಮೈಯೆಲ್ಲ ಹಸುರಂಗಿ ನನ್ನೂರಿಗೆ
ಸ್ವಾಮಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಸನ್ನಿಧಿ ಬಳಿ ಇರುವ
ಗಳಗ್ಗಲ್ಲ ಮೋಡಿ ನೋಡಿ
ಬಾರಯ್ಯ ನನ್ನೂರಿಗೆ.

ಬೆಡಗು: Nisarga bareda shilaa kaavya

2010-10-12T10:52:00.000-07:00

ಬೆಡಗು: Nisarga bareda shilaa kaavya

Nisarga bareda shilaa kaavya

2010-10-12T10:35:00.000-07:00

Unlike other districts Ramanagara hills has its unique features in many designs and structural appearance.They lead us to see them in many angles of imagination and artistic perception.By looking them our emotional , intellectual and spiritual thoughts
provoke us eternal potentiality of the nature and inner spirit within all animals, birds and vegitation arround us.
you can imagine frog,owl,cap and other animals, birds or mashroom or a woman holding a basket upon her head, it is left to your vision.

ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ಚಿನ್ನದ ನಾಡು ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮ

2010-06-26T10:49:00.000-07:00

ರಾಮನಗರ-ಮಾಗಡಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕೂಟಗಲ್ಲು ದಾಟಿ ಎರೆಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಜೋಗಿದೊಡ್ಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನೇರ ಹೋಗದೆ ಮತ್ತೆ ಬಲಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚಾರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ ತಗ್ಗಾದ ಸಮತಟ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪ್ರದೇಶವೆ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮರೆತು ಹೋಗಿರುವ ಪಾಳು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ನಾಡಾಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮ ಇವತ್ತಿಗೂ ಕಂದಾಯದ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿದೆ.ಹಾಳು ಹಂಪೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಇಬ್ಬಳಿಗೆ(ಹತ್ತು ಸೇರಿನ ಅಳತೆ) ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ.ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಅಥವ ಸಿಕ್ಕ ಚಿನ್ನದ ನಿಧಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಾಳಿದವರ ಅಥವ ಕೆಟ್ಟವರ ಕಥೆಗಳು ಈಗಲೂ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿವೆ.ನಾನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಗುಂಗರಹಳ್ಳಿಯ ನೆಂಟರ ಮನೆಗೆ ಶಾರ್ಟ್ ಕಟ್ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ, ಕಾಡು ಮಲ್ಲೇಶ್ವರ,ವೀರಭದ್ರ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ನೆನಪಿದೆ.ಹಸುರಾಗಿ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿದ್ದ ತೋಪಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದುಗಡೆ ಕೊಂಡದ ಹೊಂಡವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಕೊಳವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜಗಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಅಳ್ಳಿಮಾರನಹಳ್ಳಿ- ಮೆಳೆಹಳ್ಳಿ ಮೂಲಕ ಗುಂಗರಹಳ್ಳಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಎರೆಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊಲವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಶಾಸನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಗಂಗೋತ್ರಿಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಎಪಿಗ್ರಾಫಿಯ ಕರ್ನಾಟಿಕಾವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಅದೊಂದು ದಾನಶಾಸನವೆಂದು ತಿಳಿದು ಬಂತು.ಪೀಳೇನಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವರಿಗೆ ದಾನಕೊಟ್ಟ ವಿಷಯ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗಿತ್ತು.ನಮ್ಮ ಊರಾದ ಕೂಟಗಲ್ಲಿನ ಕೆಳಗಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೆ ಪಾಳು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಚೋಳರು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಶಾಸನ ತಜ್ಞರಾದ ಡಾ.ಎಂ.ಜಿ.ನಾಗರಾಜ್ ಅವರ ಲೇಖನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಪಿಳೇನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಎಂದು ವಿದಿತವಾಯಿತು.ಇಂದು ಕಾಣದಾಗಿರುವ ಪಿಳೇನಹಳ್ಳಿ(ಈಗಲೂ ಇದನ್ನು ಪಿಳ್ಳೇನಳ್ಳಿ ಮಾಳವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಕೂಟಗಲ್ಲು ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಸುಮಾರು ೫ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮದ ದೇವರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದೆಂದರೆ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕತೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಿಹೋಗಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಗುಚ್ಛವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಶೈವ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದವೆಂಬುದು ವಿದಿತವಾಗುತ್ತದೆ.ಚೋಳರು ಶೈವರಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಾಯಶಃ ಪ್ರಾಚೀನ ಶೈವ ದೇವಾಲಯಗಳೆಲ್ಲ ಅವರು ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಸಿರಲೂ ಬಹುದು.ಇನ್ನೊಂದು ಇಲ್ಲಿಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ವೈಷ್ಣವ ದೇವಾಲಯಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದು.
ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮದ ಪ್ರದೇಶ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿದ್ದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ತೊರೆ ಕೂಟಗಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಕಣ್ವ ನದಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.ಕೂಟಗಲ್ಲಿನ ಜನ ಅದನ್ನು ಹಳ್ಳವೆಂದು ಕರೆದರೂ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ವೇಳೆ ಅದು ಪ್ರವಾಹ ಬಂದಾಗ ಕಣ್ವ ನದಿಯಷ್ಟೇ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.ಎರೆಹಳ್ಳಿಯ ದಾರಿಯ ಸಮೀಪವೆ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಿಯುವ ಈ ತೊರೆ ಪಿಳ್ಳೇನಹಳ್ಳಿ ಮಾಳದ ಎದುರಿನ ಗದ್ದೆ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಹರಹಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.ಅಂದರೆ ಈಗ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿರುವ ಪಿಳ್ಳೇನಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿ ಈ ತೊರೆಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದವು ಮತ್ತು ಇವೆರಡು ಗ್ರಾಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಸಂಬಂಧವಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಮೀಪವಿರುವ ಯತಿರಾಜರ ಬೆಟ್ಟ ಅಲ್ಲಿಯ ಐತಿಹ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ಮೂಲತಃ ಶೈವ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಸಿದ್ಢರು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ್ರೆಂದೂ ಯತಿಯೊಬ್ಬ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ಕೋರಿದನೆಂದೂ ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಸಿದ್ಡರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.ಆಗ ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನ ತೋರಿಸಿ ಹೆದರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಚನ್ನಪಟ್ಟಣದ ಸಿದ್ಧರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದನೆಂದೂ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.ಈಗಲೂ ಯತಿರಾಜರ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಗುಹೆಯಾಕೃತಿಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಯತಿಯ(ಪ್ರಾಯಶಃ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ) ಪ್ರತಿಮೆ ಇದ್ದು ಪೂಜೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಯತಿರಾಜರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೂ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಬಂಧವಿತ್ತೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಯತಿರಾಜರ ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಮಧೇನು ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊಲಮಾಳದಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಿತ್ತೆಂದೂ ಅದನ್ನು ರಾತ್ರಿವೇಳೆ ದಲಿತನೊಬ್ಬ ನೋಡಿದನೆಂದೂ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂದು ಕಟ್ಟಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ಸಂಪತ್ತು ನಾಶವಾಗುವುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಮಾಯವಾಯಿತೆಂದು ಐತಿಹ್ಯವಿದೆ.ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗದೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟನೆಂದೂ ಅವನ ಸಂಪತ್ತೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ರಾಮನಗರದ ಅರ್ಕೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ಷಿ ಬಾಲಾಜಿರಾಯರು ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಮೂಲ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಮಾಡಿದರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಅಂದರೆ ಹದಿನೆಂಟನೆ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ ದೇವಸ್ಥಾನ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತೆಂದು ಇದರಿಂದ ವಿದಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶೈವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನೆಲೆವೀಡಾಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿ ನಾಶವಾಗಲು ಈ ಕೆಳ ಕಂಡ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
೧)ತೊರೆಯ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರವಾಹ ಬಂದು ಗ್ರಾಮ ನಾಶವಾಗಿರಬಹುದು.
೨)ಶೈವ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಪಂಥಗಳ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಈ ಊರು ನಾಶವಾಗಿರಬಹುದು.
೩)ಪ್ಲೇಗ್ ನಂಥ ಮಹಾಮಾರಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಜನ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿರಬಹುದು.
೪)ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಗ್ರಾಮ ಸಂಪತ್ಭರಿತವಾದ ಪ್ರಾಯಶಃ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೇಂದ್ರವೂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಕಳ್ಳ ಕಾಕರ ಅಥವ ದರೋಡೆಕೋರರ ಧಾಳಿಯಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗಿರಬಹುದು.
ಇಬ್ಬಳಿಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಶಾಸನಗಳು ಈಗಲೂ ಇವೆ.ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಉತ್ಖನನ ಮಾಡಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆ ಇತ್ತ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿ ಒತ್ತುವರಿಯಾಗಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿದಿರುವ ದೇಗುಲಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅವಶೇಷಗಳೊಡನೆ ಇನ್ನೂ ಇರುವ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪುನರ್ ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವೂ ಅಗುತ್ತದೆ.

ಅಳಿವಿನಂಚಿನ ರಣಹದ್ದುಗಳಿಗೆ ಆಪತ್ತು

2010-06-23T13:12:00.000-07:00

ರಾಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟ ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.ಮಾಗಡಿ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಕೋಟೆಯ ಅವಶೇಷಗಳು ಈಗಲೂ ಇವೆ.ಇದು ಶ್ರೀ ರಾಮನ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರ.ಶಿವನ ದೇವಾಲಯವೂ ಇಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಶಿವರಾಮಗಿರಿ ಎಂದೂ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ.ಕಾಡು ಪಾರಿವಾಳಗಳು ವಾಸವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕಪೋತಗಿರಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಿಂದಿಯ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಿನಿಮಾ ಶೋಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ರಾಮ್ ಗಡ್ ಎಂದು ಕರೆದುದರಿಂದ ಅದೇ ಹೆಸರು ಭಾರತದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವ ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ರಣ ಹದ್ದು ಅಥವಾ ರಣಕಾಟಿ ಹದ್ದುಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲು ಕುಹರಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮರಿಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಅಳಿದುಹೋಗಿರುವ ಸಂತತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.ಆದರೆ ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ರಾಮದೇವರ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ರಣಹದ್ದುಗಳು ವಾಸಮಾಡುವ ಕೆಲವೇ ಮೀಟರುಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಮೋಜುದಾಣ(ರೆಸಾರ್ಟ್) ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು, ಕೊಟ್ಟು,ಕಾಮಗಾರಿಯೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ,ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಿ,ನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ಯಾರೂ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದಂತೆ ತಡೆಯಾಜ್ಞೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ.ಪರಿಸರ ವಿರೋಧಿಯೂ ಹಾಗೂ ರಣಕಾಟಿ ಹದ್ದುಗಳ ಅಪರೂಪ ಸಂತತಿಗೆ ಕುತ್ತು ತರುವಂಥ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ರಾಮನಗರದ ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸೇರಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದೆವು.ಲೋಕಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ಎಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರು ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಹಾಗೂ ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಸರ್ವೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಉಭಯತ್ರರೂ ಸೇರಿ ಸರ್ವೆ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.ಪರಿಸರ ಪ್ರಿಯರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಯುವಸಮೂಹ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಇಂಥ ಅನುಚಿತ ಪರಿಸರ ವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.ಅಪರೂಪವಾಗಿರುವ ರಣಕಾಟಿ ಹದ್ದುಗಳು,ನವಿಲು,ಕಾಡುಕೋಳಿ,ಕಾಡುಹಂದಿ,ಕರಡಿ,ಚಿರತೆ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಿಳಿಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟದ ಬೆಡಗು

2010-03-02T01:30:00.000-08:00

ರಾಮನಗರದ ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾನಗರ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಷಟಲ್ ಬ್ಯಾಡಮಿಂಟನ್ ಬಳಗ ಇದೆ.ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ಇಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡುತ್ತಾರೆ.ನಾನೂ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಷಟಲ್ ಆಟ ಆಡಿದವನನೇ.ವಯಸ್ಸಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾನೂ ಇವ್ರ ಜೊತೆಯೆ ಸೇರಿ ಆಟವಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.ಈ ವರ್ಷ ಶಿವರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಆಟಗಾರರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಷಟಲ್ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಕೋರ್ಟನಲ್ಲಿಯೆ ಸರಳವಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ರಸಾಯನ,ಕೋಸಂಬರಿ ಪಾನಕ ಮಾಡಿ ನಡು ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ಹೊನಲು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡಿ ತಿಂದು ನಕ್ಕು ನಲಿದು ವಿರಮಿಸುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದೆವು.ಸಂಜೆಗೆ ಮಹಿಳಾ ಆಟಗಾರರ ಮಧ್ಯೆ ಒಬ್ಬನೆ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯ ನಾನಾದ್ದರಿಂದ ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ತಂದುಕೊಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.
ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೈಪಿಡಿಯೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ದಮಾಡುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಮರಳವಾಡಿ ಸಮೀಪ ಇರುವ ಬಿಳಿಕಲ್ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಯೋಜನೆ ನನಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಇತ್ತು.ಅಂತರ್ ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಹಸಿ ಯುವಕರು ಚಾರಣ ಮಾಡುವ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ನಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ನೋಡಿ ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನೀಡಲು ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ಶಿವರಾತ್ರಿ ದಿನ ನನ್ನ ಮಗನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೂ ರಜಾ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಸಂಜೆ ಶಿವರಾತ್ರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಯಾಕೆ ಬಿಳಿ ಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರಬಾರದು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾದೆವು.
ರಾಮನಗರದಿಂದ ಕನಕಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಳಗಾಳು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಜವನಮ್ಮನದೊಡ್ಡಿ ದಾಟಿ ಚಾಕನಹಳ್ಳಿ ಕ್ರಾಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಲಗಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ ಸುಂಡಗಟ್ಟ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಕನಕಪುರದಿಂದ ಸುಂಡಗಟ್ಟ ೧೧ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗುತ್ತದೆ.ಬಿಳಿಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ರಸ್ತೆ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬರುವವರು ಹಾರೋಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಇದೇ ಚಾಕನಹಳ್ಳಿ ಕ್ರಾಸ್ ಬಳಿ ಬಂದು ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಸುಂಡಗಟ್ಟದ ಮೂಲಕವೆ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ೪.೫ ಕಿ.ಮೀ.ಇರುವ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ವಾಹನದ ಮೂಲಕ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಸುಂಡಗಟ್ಟ ತಲುಪಿದಾಗ ೧೧ ಗಂಟೆ.ನಮ್ಮದು ಪೂರ್ವ ಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ತಯಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ನೀರಿತ್ತು.ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟೋ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣೋ ಇದ್ದವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಳೆಯಲೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸಂಜೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು ಸಿಗಬಹುದೇ ಎಂಬುದರ ಕಡೆಗೇ ಗಮನವಿತ್ತು.
ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೇರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತರಬೇತಿಗೆಂದು ಬಂದು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟಾಣಿ ಹುಡುಗರು ತಂಡೋಪತಂಡವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದೆವು.ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶ ಅಲೆಅಲೆಯಾಕಾರದ ಬೆಟ್ಟಸಾಲನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬಿಳಿಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟ ನಾವು ಬೆಟ್ಟಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವ ಏಕಶಿಲಾಕೃತಿಯ ಆಕಾರವಲ್ಲ.ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಗುಡ್ಡಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವ ಮಣ್ಣಿನ ಮೊತ್ತ. ಬೆಟ್ಟಸಾಲು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದನ್ನು ಘಟ್ಟಸಾಲು ಎಂದರೆ ಸರಿಹೋಗಬಹುದು.ಕರ್ನಾಟಕ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರದೇಶ.ಆನೆಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಜಾಗ.ಹಾಗಾಗಿಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಆನೆಯಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದ ಲೇಪನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.ಸುಮಾರು ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ೧೫೦೦ ಎತ್ತರವಿರುವ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಳಿಯ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಂಡು ಇದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ರಂಗನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಯ ಪುಟ್ಟ ದೇವಾಲಯ ಇದೆ.ವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಬೃಂದಾವನಗಳು ಯತಿಗಳ ಸಮಾಧಿಗಳು ಇವೆ.ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಪುಟ್ಟ ಕಟ್ಟಡದ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡು ಹಲ್ಲಿಗಳು ಗಮನ ಸೆಳೆದವು.
ನಾಗರಿಕ ಬದುಕು ಬೇಸರವಾದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಎಲ್ಲ ವಿಪುಲ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ.ಸುತ್ತಲೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲು ಇದೆ.ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಲ್ಲ.ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಗಳಿವೆ! ನೀರಿಲ್ಲ.ನೆರಳಿಗೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯವರೋ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯವರೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮರ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ದಣಿದು ಬರುವ ಭಕ್ತರಿಗೋ ಚಾರಣರಿಗೋ ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೋ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಳಿಗಾಲ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆಯ ಸಂಗಮವಾಗಿರುವ ಶಿವರಾತ್ರಿಯಂದು ಬೆಳಗಿನ ೧೧ ಗಂಟೆಯ ಪ್ರವಾಸ ನಮಗೆ ಆಹ್ಲಾದಕರವಾಗಿಯೆ ಇತ್ತು. ಕಾರು ವಾಪಸ್ಸಾಗುವಾಗಿನ ಮೇಲೇಳುವ ದೂಳನ್ನೂ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತ,ಹೆಬ್ಬಾವಿನಾಕೃತಿಯ ಟಾರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಕನಕಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಲೂ ಭೋಜನ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕಾಣದೆ ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆವು.

ಕವಿವನದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಕಲರವ

2009-10-31T21:58:00.000-07:00

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕು ಭೂಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕ ಮತ್ತು ಕವಿ ಭೂಹಳ್ಳಿ ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿಯವರು ಪರಿಸರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಅವರೇ ಕವಿವನ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿರುವ ಗುಂಡು ತೋಪಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲಾ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು "ಕವಿವನದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಕಲರವ" ಎಂಬ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿತ್ತು.ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕವಿ ನಾಟಕಕಾರ ಎಲ್.ಎನ್.ಮುಕುಂದರಾಜ್,ರೇವಣ್ಣಾರಾಧ್ಯ,ವಡ್ಡಗೆರೆ ನಾಗರಾಜಯ್ಯ,ಕವಿವನದ ನಿರ್ಮಾತೃ ಭೂಹಳ್ಳಿ ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ,ಜಾನಪದಲೋಕದ ಸರಸವಾಣಿ,ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ ಟಿ.ಪದ್ಮ,ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸುಜಾತ ಕುಮುಟ,ನಾಟಕ ನಿರ್ದೇಶಕ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರದ ಟಿ.ಎಚ್.ಲವಕುಮಾರ್,ದೇವರಾಜು,ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಜಿಲ್ಲಾ ಘಟಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸಾಹಿತಿ ಪ್ರೊ.ಎಂ.ಶಿವನಂಜಯ್ಯ ಮುಂತಾದವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವರಚಿತ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಡ ಕವಿಗಳ ಕವನಗಳನ್ನೂ ವಾಚಿಸಿದರು.

ಹಳ್ಳಿಗಳ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವವೇ ಇಲ್ಲದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೇಂಟ್ ಜೋಸೆಫ್ ಕಾಲೇಜಿನ ರಾಷ್ರೀಯ ಸೇವಾ ಯೋಜನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೆಡಗು ಬೆರಗುಗಳನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡರು.ಹಳ್ಳಿಗರೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪಾಲುಗೊಂಡರು.ಹುರಿದ ಕಡಲೆ ಕಾಯಿ ಬೆಲ್ಲ ಸವಿಯುತ್ತ, ಬೆಲ್ಲದ ಬಿಸಿ ಟೀ ಸೇವಿಸುತ್ತ ಸಂಜೆಯ ಸರಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಸ್ವಪ್ನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ನಲಿದರು.ಈ ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ವೈ.ಜಿ.ಗುಡ್ಡ ಜಲಾಶಯ ಪ್ರವಾಸಿತಾಣವೋ ಪ್ರಯಾಸಿ ತಾಣವೋ?

2009-10-16T20:02:00.000-07:00

ಎತ್ತಿನ ಮನೆ ಗುಲಗಂಜಿ ಗುಡ್ಡ ಮಾಗಡಿಯಿಂದ ಜಾಲಮಂಗಲ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಿಕೆರೆಯ ಎಡತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ೩.೫ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಜಲಾಶಯ.ಮಾಗಡಿಯಿಂದ ಹುಲಿಯೂರು ದುರ್ಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಗಲಕೋಟೆ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಬಳಿ ಎಡಕ್ಕೆತಿರುಗಿ ೬ ಕಿ.ಮೀ.ಸಾಗಿದರೆ ಮತ್ತಿಕೆರೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಇನ್ನೂ ಸಮೀಪದ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಮಾಗಡಿಯ ಕೋಟೆಯ ಎದುರು ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತಿಕೆರೆಯ ಬಳಿಗೇ ಹೋಗಬಹುದು.

ವೈ.ಜಿ.ಗುಡ್ಡ ಕಣ್ವ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಜಲಾಶಯ.ಸುಂದರ ಹಸಿರು ಗುಡ್ಡಗಳು,ವಿವಿಧಾಕೃತಿಯ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮನೋಹರವಾದ ದೃಶ್ಯ ವೈಭವ ಕಣ್ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.ಸಣ್ಣ ನೀರಾವರಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದ ಈ ಜಲಾಶಯದಿಂದ ಕೆಲವೆ ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ನೀರಾವರಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.ಕೆರೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾದಂದಿನಿಂದ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆಯೇ ಆಗದಿರುವುದರಿಂದ ತುಂಬಿತುಳಿಕಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ.ಮೀನುಗಾರಿಕೆಗಷ್ಟೇ ಇದು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಈ ಜಲಾಶಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯೇ ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಇಂಜಿನೀಯರುಗಳೂ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕೂತು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಂದ ತಿಂಡಿಯನ್ನೋ ಊಟವನ್ನೋ ಮಾಡಿ ಹೋಗೋಣವೆಂದರೆ ತಲೆ ಮೇಲೆ ನೆರಳೂ ಇಲ್ಲ,ಕೂತು ಜಲಾಶಯದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡೋಣವೆಂದರೆ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿಯ ಆಸನಗಳು ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ.ಅನೇಕರು ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸುಂದರ ತಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.ಅಂತಹ ತಾಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಎಷ್ಟು ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಡೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ.ಎಷಾದರೂ ಈ ಜನಕ್ಕೆ ಹಿತ್ತಲ ಗಿಡ ಮದ್ದಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಅಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳು ಪ್ರಯಾಸದ ತಾಣಗಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನೋಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಈ ಮರಗಳಿಗೆ ದೇವರೇ ದಿಕ್ಕು .

2009-09-19T07:42:00.000-07:00

ಲಕ್ಷ್ಮಿಪುರದ ಸಮೀಪದ ಗುಂಗರಹಳ್ಳಿಯ ಮಿತ್ರ ಮಹೇಶ ಅವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಮನಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಊರಿನ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಪುರದ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಇರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು.ಕೆಂಗೇರಿಯ ಸಮೀಪದ ಎಕರೆಗಟ್ಟಲೆ ಆವರಿಸಿರುವ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ ನಾನು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಅಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಕುತೂಹಲ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು.ಒಂದು ದಿನ ಭಾನುವಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಬಿ.ಎಲ್.ಸರೋಜಮ್ಮ ಪಲ್ಸರ್ ಗಾಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟೆವು.ನಾವು ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಮಹೇಶ್ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಗುಂಗರಹಳ್ಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಹೋದೆವು.ಆದರೆ ಮಹೇಶ್ ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.ನಾಗಮಂಗಲಕ್ಕೆ ನಾಲಗೆಯೇ ದಾರಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಹೊರಟೆವು.ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಸುಮಾರು ೨ ಗಂಟೆ ಇರಬಹುದು.ಊಟ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಪುರದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವು.ಊಟಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೊಟೆಲ್ಲು ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ರಾಮನಗರದಿಂದ ಮಾಗಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಪುರ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ.ಲಕ್ಷ್ಮಿಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಎಡಕ್ಕೆ ಜೂನಿಯರ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩ ಕಿ.ಮೀ ಕಾಡು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಒಂದು ತಗ್ಗಾದ ಕಡೆ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ಗುಂಪು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಮಾವಿನ ಮರಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಬೇಕು.ಇಲ್ಲವೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರೂ ಸರಿ.ಮಾವಿನ ಮರಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋದರೆ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ.

ಕೆಂಗೇರಿ ಸಮೀಪದ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರದ ಅರ್ಧದಷ್ಟೊ ಕಾಲು ಭಾಗದಷ್ಟೋ ಇರುವ ಈ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ.

ಸುಮಾರು ಪ್ರದೇಶ ಈಗಾಗಲೆ ಒತ್ತುವರಿಯಾಗಿದೆ.ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೆ ಮಾಯವಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು.ಆ ರೀತಿ ಒತ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದುರಾಸೆಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೇ ಅದು ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದೆ.

ನಾನು ಸ್ವತಹ ಆಸ್ತಿಕನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇವರ ಭಯ ನಮ್ಮ ಪರಿಸರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯೆ. ಮನುಷ್ಯ ಇವೊತ್ತು ಶುದ್ಡವಾದ ನೀರಿಲ್ಲದೆ,ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ನಿನ್ನೆ ತಾನೆ ಟಿ.ವಿ.ಯಲ್ಲಿ ಕೋಲಾರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿಗಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ,ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಹಾಗೂ ನೈಟ್ರೇಟ್ ಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗಿರುದನ್ನು,ಇದರಿಂದ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವೇ ಮುಂತಾದ ರೋಗಗಳಿಂದ ಜನ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಗಮನಿಸಿರುವ ವಿಷಯ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿದೆ.

ಎಂಥಹ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿ!

ಅವರಿಗೆ ಕೊಳವೆ ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಜಲಮೂಲಗಳೇ ಇಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅವರು ಅದೇ ನೀರನ್ನೆ ಕುಡಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ.ಕುಡಿದು ಬದುಕುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ .ಕುಡಿಯದೆಯೂ ಇರುವಂತಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಡವಾದ ನೀರು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಬದುಕಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರದ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ದೇವರ ಗುಡಿ ಇದೆ.ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಆ ದೇವರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಪರಿಸರದ ಸಂರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.ಆ ಗುಡಿಯನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಪೂರ್ತಿ ತೋಪನ್ನು ಒತ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರಿಗೂ ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿಲ್ಲ.ಒಂದು ಭಯ ಭಕ್ತಿಯ ವಾತಾವರರಣ ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳೂ ಅಲ್ಲಿವೆ.ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕೊಳವನ್ನೂ ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಮತ್ತು ತಂಗಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಕರಿಗೂ ಇದು ಆಕರ್ಷಕ ತಾಣವಾಗಿದೆ.

ನಾವು ಹೊತ್ತು ಕಂತುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಯೆ ಕಾಲ ಕಳೆದೆವು.ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದಿದ್ದರಿಂದ ಸವಿದೆವೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು.ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಆಹಾರವೆಲ್ಲ ಸವಿಯೇ ಅಲ್ಲವೆ?

ಪ್ರಚಾರವಿಲ್ಲದೆ ತಂತಾನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಈ ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವ ದೈವಭಕ್ತಿಗೋ ಭಯಕ್ಕೋ ನಮೋ ಎನ್ನೋಣವೆ?

ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಬೇಕೆ?

2009-09-09T07:51:00.000-07:00

ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿ.ವಿ.ಕುರಿತಾದ ವಿವಿಧ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಾಹಿತಿಗಳು,ಸಾಮಾನ್ಯರು ಹಾಗೂ ಭಾಷಾಭಿಮಾನಿಗಳು ಮುಂತಾದ ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಜನರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿವೆ.ರಾಜಕಾರಿಣಿಗಳು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಮನಸ್ಸೊಂದಿದೆ ಅದು ಜನಪ್ರಿಯತೆ. ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವ ಸಮಾಜದ ಒಂದು ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಳಿತು ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಓಟು ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.ಒಂದೊಂದು ಧರ್ಮದವರಾಗಬಹುದು, ಜಾತಿಯವರಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರಬಹುದು,ಅಲ್ಪಭಾಷಿಕರಾಗಿರಬಹುದು ಅವರನ್ನು ದೇವರ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಆಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಂಕುಬೂದಿ ಎರಚುತ್ತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವನ್ನು ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂದಿವೆ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಸರ್ಕಾರವು ನೀಡುವ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸನ್ಮಾನಗಳಿಗನುಣವಾಗಿ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಗೋಸುಂಬೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.ಭಾಷಾ ಬೋಧಕರೂ ಭಾಷಾ ತಜ್ಞರೂ ಆಗಿರುವ ಕೆಲವರು ತಾವು ಕಲಿತಿರುವ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗದೆ ಮುಂಬಡ್ತಿಗಳಿಗೋ ಅಥವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೋ ಹೆದರಿ ಜಾಣಕುರುಡುತನವನ್ನು ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಾತಿ,ಗುಂಪು,ಧರ್ಮ,ಪಕ್ಷಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆ ಸಹಜವಾಗಿ ತಾನಾಗಿಯೆ ತ್ಯಾಜ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ ಸ್ವೀಕೃತವೂ ಅಲ್ಲ.ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಒಂದು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣವನ್ನು ವ್ಯಯ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆ?ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ಯೆ ಇವತ್ತಿನ ವೈಚಾರಿಕ ಹಾಗೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಯುಗಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ? ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಈಗಿರುವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಲ್ಲೆ ಸಾಧ್ಯವಿರುವಾಗ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆ?

ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ತಿಣುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.ವಿಜ್ಞಾನದ ವೇಗಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಎಷ್ಟು ಗಮನ ಹರಿಸಿವೆ? ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಗತಿಗಳು ರಾಜಕೀಯದಷ್ಟೇ ಕುಲಗೆಟ್ಟುಹೋಗಿವೆ.ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವಕೋಶ,ನಿಘಂಟುಗಳು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ .ಪುನರ್ರೂಪುಗೊಳ್ಳದೆ. ಸ್ಥಾವರವಾಗಿವೆ.ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ, ಓಟಿನ, ಅಧಿಕಾರದ ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ದೇಶ ಭ್ರಷ್ಠರ

ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನಲುಗುತ್ತಿದೆ.

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಸದ್ವಿನಿಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದೆ? ಎಷ್ಟು ಹಣ ಯಾರು ಯಾರ ಜೇಬಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕುರುಡನಿಗೂ ಕಾಣುವಷ್ಟು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ.ಯಾವುದೇ ಸಂಶೋಧಕ,ವಿಜ್ಞಾನಿ,ಉಪನ್ಯಾಸಕ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಗತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತದೆ.ಹೊಸದಾಗಿ ವಿ.ವಿ.ನಿಲಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ರಾಜಕಾರಣದ ಗಿಮಿಕ್ ಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ;ಕನ್ನಡವೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಬ್ದಗಳ ಬಾಹುಳ್ಯದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿ.ವಿ.ದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ.ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳೂ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿರುವುದು ಅನ್ಯ ಭಾಷಾ ಶಬ್ದಗಳ ಕೊಡು ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ತಿಳಿವಳಿಕೆ.ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.ಸಂಸ್ಕೃತ ದೇವ ಭಾಷೆ ಎನ್ನುವುದೂ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಾಲಿಶ ಕಲ್ಪನೆ.ತಮಿಳರೂ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ದೇವ ಭಾಷೆ ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳೂ ದೇವ ಭಾಷೆ ಗಳೆ

"ಸತ್ತ ಕಲ್ಗಳ ಮುಂದೆ ಅತ್ತು ಕರೆದುದು ಸಾಕು;ಜೀವ ಧಾತೆಯನಿಂದು ಕರೆಯಬೇಕು." ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು.ಬದುಕಿರುವವರನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸಿ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕಾದರೂ ಅದನ್ನೇ ಹಂಬಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.

ರಾಜಕಾರಿಣಿಗಳು ಮುಡಿಸುವ ಹೂವು ಮುಳ್ಳಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು.ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ನಾವು ನಾವೇ ಕಚ್ಚಾಡುವುದು ಹುಚ್ಚುತನವಾದೀತು.

ಜಾಲಮಂಗಲದ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟ

2009-09-02T23:47:00.000-07:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ೫೦ ಕಿ.ಮೀ.ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಾಲಮಂಗಲಕ್ಕೆ ೧೭ ಕಿ.ಮೀ.ಕ್ರಮಿಸಿದರೆ ಅಕ್ಕೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಎರಡು ದಾರಿಗಳಿವೆ.ಮುಂದೆ ಕಾಣುವ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ ಮಾರ್ಗ ಒಂದು.ಕೆರೆಯನ್ನು ಹಾದು ಬಲಗಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಹೋಗುವ ದುರ್ಗಮ ದಾರಿ ಇನ್ನೊಂದು. ನಾನು ಮತ್ತು ಜಾಲಮಂಗಲದಲ್ಲೆ ಜೂನಿಯರ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಬಿ.ಎಲ್.ಸರೋಜಮ್ಮ ಕೂಡಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆವು.ಮೊದಲು ನಮಗೆ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಾಲು ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು.

ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಂತೆ ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿಯ ಅಪಾಯದ ಅರಿವಾಗತೊಡಗಿತು.ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರತೊಡಗಿದಂತೆಯೇ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿ ಎಮ್ಮೆ ಕೊಳದ ಬಳಿ ನಿಂತೆವು.ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಅಪಾರವಾದ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿ ಮತ್ತು ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ತಂಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಆಯಾಸವನ್ನೆಲ್ಲ

ಪರಿಹರಿಸಿತು.ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿದಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹಾದು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ಏರಿದೆವು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಾರಾಯಣ ಸ್ವಾಮಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹೆಂಚುಗಳ ಮಾಡಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿರುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯೆ ಸರಿ. ಮೇಲೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೊಂಡಮಾವನ ಮರಗಳಿವೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಎದುರುಗಡೆ ಗರುಡಗಂಬವಿದೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಕೆಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರ ಕೊಳಗಳಿವೆ.ಕೊಳದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ಮನೆಗಳಿವೆ.ಕೊಳದ ದಡಗಳು ಮೀನಿನ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರುವುದು ಸೋಜಿಗವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ.ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರು ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮೀಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರು ಅದೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸತ್ತು ಹೋದರೆಂದೂ ಇದರಿಂದ ಮನನೊಂದ ಅಣ್ಣ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ತಾನೂ ಹಾರಿ ಆತ್ಮ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನೆಂದೂ

ದಂತಕತೆಯಾಗಿದೆ.

ಕೆಳಗೆ ನಾವು ಹತ್ತುವಾಗ ನೋಡಿದ ಕೊಳವೇ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ತಾನೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸ್ಥಳ.ನಮ್ಮ ಜನಪದರ ನೈತಿಕ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.ನಾವು ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದ ನಂತರ ಹಾಡು ಹಗಲಿನಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಕರಡಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆಂಬ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಭಯವಾಯಿತು.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಕಣ್ಣು ಹಾಯುವವರೆಗೂ ನೋಡಿದೆವು.ತಂಗಾಳಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರೆ ಸವಿದೆವು.ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶ, ಮರ ಗಿಡಗಳು,ಸಾವನ ದುರ್ಗವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳು,ಗ್ರಾಮಗಳು ಕಣ್ಣೆಟುಗುವವರೆಗಿನ ಆಕಾಶ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು. ಅರವತ್ತರ ಹರೆಯದಲ್ಲೂ ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದ ನೆನಪು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಶ್ರೀ ಶಿವಗಿರಿ ಅಥವ ಶಿವಾಳ್ದಪ್ಪನ ಬೆಟ್ಟ

2009-02-07T07:43:00.000-08:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕನಕಪುರ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೮೫ ಕಿ।ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ದಾಲಹಳ್ಳಿ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ।ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ ಬಲಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದರೆ ೫.೫ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಗರದೂರವಾದ ಪ್ರಶಾಂತ ಸ್ಥಳವೊಂದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಶಿವಾಳ್ದಪ್ಪನ ಬೆಟ್ಟ ಅಥವ ಶಿವಗಿರಿ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಇಲ್ಲಿ ಶಿವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಇದೆ. ಸುತ್ತಲ ಪ್ರಕೃತಿ ನಯನ ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಿತ್ಯ ದಾಸೋಹ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಶಿವರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಜಾತ್ರೆ ಹಾಗು ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳು ಜರುಗುತ್ತವೆ. ಶಿವನ ದೇವಾಲಯ ದೊಡ್ಡ ಬಸವಣ್ಣನ ಮೂರ್ತಿ ,ಲಿಂಗ ಸಮುಚ್ಚಯ,ನಾಗಹುತ್ತ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಿಸರ್ಗ ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಬಲ್ಲ ಈ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ನಿರಂತರ ಸವಿ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಕೆದಾಟು

2009-01-29T18:20:00.000-08:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೧೦೦ ಕಿ.ಮೀ. ಕನಕಪುರದಿಂದ ೩೦ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಂಗಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅರ್ಕಾವತಿ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮ ಸ್ಥಳ ಇದಾಗಿದ್ದು ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.ಸುಂದರ ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ನದಿಗಳ ಒಗ್ಗೂಡುವಿಕೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಪವಿತ್ರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ನದಿಗಳ ಸಂಗಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಜನ ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನರಂಜನೆ ಹಾಗೂ ಬದಲಾವಣೆಗೂ ಇಂಥ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆu ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಶುಲ್ಕವನ್ನೇನೋ ವಸೂಲು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪಲಕವನ್ನಾಗಲಿ ಹಾಕಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡುವವರಿಲ್ಲ. ಸಂಗಮದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಿಂದುಂಡು ಎಸೆದ ತಟ್ಟೆ ಲೋಟ ಮತ್ತು ಬಾಟಲಿಗಳು ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯ ಎರಡನ್ನೂ
ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಸಂಗಮದಿಂದ ಮೇಕೆದಾಟುವಿಗೆ 4 ಕಿ. ಮೀ. ದೂರದ ದಾರಿ ದುರವಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಪಯಣಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯಾಸದ ಕೆಲಸ. ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲು ಸರಿಯಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಲ್ಲ. ಮೆಕೆದಾಟುವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಂಬಿಗಳ ರಕ್ಷ್ಶಣಾವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನುಣುಪಾದ ಕಲ್ಲು ಹಾಗೂ ಕೆಲ ಸಾಹಸಿಗಳು ತುತ್ತ ತುದಿಯವರೆಗೂ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಪಾಯ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಕಡೆಯ ಪಕ್ಷ ಜರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಜನರೇ ಸ್ವಯಮ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಗಳು

2009-01-25T23:13:00.000-08:00

ಆತ್ಮೀಯರೆ,

ನಾವು ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಯಾವುದೋ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.ಗಣರಾಜ್ಯವೆಂದರೆ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಸಂವಿದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿರುವ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು ಹಾಗು ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದೇ ಇದರ ಮುಖ್ಯವಾದ ಗುರಿ. ರಾಜ್ಯ-ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ನೆಲ, ಜಲ,ಬಾಷೆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಿತ್ತಾಡದೇ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕೆಮ್ಬುದನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಕರ್ತರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರೋತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೂ ಏನು?
ಆಗ ರಾಜರುಗಳು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಸಾಮಂತರು ಅವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರೂರಿಗೊಬ್ಬ ಪಾಳೆಯಗಾರರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು . ಜನರು ರಾಜಪ್ರಬುತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಏನೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಬದುಕು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಾಳಯಗಾರರಂತು ಕ್ರೂರಿಗಳು ಅಮಾನವೀಯರೂ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಪಂಚದ ದೊಡ್ಡ ರಾಷ್ತ್ರವೆನ್ದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಇದ್ದಾನೆ . ಸಾಮಂತರಂತ ಮಂತ್ರಿಗಳಿದ್ದಾರೆ.ಪಾಳಯಗಾರರಂತ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯ ಸ್ವಾರ್ತ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸಮಾಜದ ಹಿತವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ ಆಡಳಿತಶಾಹಿ.ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜನರೂ ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ನಮ್ಮ ಚುನಾವಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಲಂಚಗುಳಿತನ ತಾನ್ಡವವಾಡುತ್ತಿದೆ. ನೆಲ ಜಲಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು
ನಾವಿನ್ನೂ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಂಡೆ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಗಣತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ನಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಕೇವಲ ಅರ್ಥವೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಗಳಗ್ಗಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟ

2009-01-25T08:22:00.000-08:00

ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕುಟಗಲ್ಲು ಬಳಿ ಇರುವ ಗಳಗ್ಗಲ್ಲು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಬ್ಬಂಡೆ . ಇದು ಸುಮಾರು ೭೦೦-೮೦೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿದ್ದು ನೋಡುಗರಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ .ಇದರ ಭವ್ಯ ಚಿತ್ರ ಇಲ್ಲಿದೆ.